De Oehoefluisteraar, deel I

Oehoefluisteraar Niet ver van het EGE pand vandaan in Bad Munstereifel broedde vorig jaar een oehoevrouwtje. Dat is met zo’n 100 broedende oehoeparen in de Eifel op zich niet zo uitzonderlijk. Maar wat wel uitzonderlijk was, zonder het te vermenselijken, is de relatie die tussen de EGE voorzitter Stefan Brucher en het oehoevrouwtje is ontstaan.

Het eerste contact deed zich voor toen Stefan in mei 2007 de nestplaats bezocht om de kuikens dat het ouderpaar had grootgebracht te ringen. Bij dat bezoek verwijderde het oehoevrouwtje zich maar enkele meters van haar plaats om met een zeldzaam vertrouwen toe te zien hoe haar jongen geringd werden.
Voor Stefan die de afgelopen 25 jaar al vele oehoes geringd heeft, was dit een niet dagelijks voorkomende toeschouwster. Daarom besloot hij de komende tijd meerdere malen de plaats te bezoeken om het oehoevrouwtje te kunnen zien.

Altijd was zij aanwezig of liet niet lang op zich wachten. Het vertrouwen groeide van dag tot dag nadat Stefan soms een dode merel of een dode kraai van de straat meebracht.
Op het laatst zaten beiden gemoedelijk op nog geen meter naast elkaar. Bij deze gelegenheid werd ook bovenstaande foto gemaakt die genomen is zonder telelens.
Deze ontmoetingen gaven Stefan een intieme blik in het familieleven en de levenswijze van een oehoe. Zo bekeek Stefan o.a. hoe het oehoevrouwtje overdag te voet op muizenjacht ging.

Oehoefluisteraar1

Men zou kunnen denken dat deze oehoe door mensenhanden is opgevoed, ware het niet dat zij ongeringd was, wat dus spreekt voor een in het wild levende oehoe.
Op oehoes wordt niet meer gejaagd, afgezien van de illegale afschietingen die plaatsvinden.
Wellicht laat dit voorbeeld goed zien hoe vertrouwd wilde dieren kunnen zijn als ze van de mens niets te vrezen hebben. Laten we hopen dat dit vertrouwen niet geschaad wordt.

Oehoefluisteraar2

Vertaald door Henriette

Advertenties

0 thoughts on “De Oehoefluisteraar, deel I

  1. het is natuurlijk echt geweldig dat dit dier niet bang is, maar het is maar goed dat ze doorgaans wel wegvliegen want ik heb het gevoel dat de oehoestand dan behoorlijk zou afnemen…. helaas, want naast de goeie lopen er ookohhhhh zoveel slechte lui rond hé,

    groetjes
    klaproos

  2. echt fantastich de vogel festival.
    mooi weer, niet te druk, en een echt vogelsveertje.
    Maar er was een zeldzame vogel tent maar waar was de oehoe?en ook de zeearend ontbrak.maar ja het was super volgend jaar weer festival 2009.

  3. echt heel leuk ,komt inderdaad niet veel vor dat wilde dieren zo dicht bij de mensen zijn.zolang ze vertrouwen hebben en houden” in de mens, kunnen ze naast elkaar leven.
    en laten we hopen dat het altijd zo blijfd gaan.en net als Henriette ben ik nieuwschierig hoe de muizen jacht te werk gaat gejo”te voet”?.

  4. Ik denk dat het de droom is van een iedere natuurliefhebber als een wild dier je ze dicht durft te benaderen. Ik heb het eens met een vos gehad. Dat was een bijzonder moment.

    Maar wat ik heel verrassend vond aan dit verhaal was om te lezen dat het oehoevrouwtje te voet op muizenjacht ging.
    Dat lijkt mij toch gericht zoeken in plaats van te wachten tot er een voorbij komt.
    Kan jij misschien daar iets meer over vertellen gejo?

  5. hoi henriette jeetje dat is idd een heel mooi verhaal,en deze oehoe kwam op deze manier wel heel makkelijk aan haar prooi en wat mooi dat zo,n grote oehoe zoveel vertrouwen had in stephan. de laatste foto zit vrouw oehoe te kijken van nou geef maar op die eend prachtige foto,s ook

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s